نوع مطلب :خبرهای برگزیده ،

نوشته شده توسط:ابهام

حسین شریعتمداری طی مطلبی با عنوان " پیشنهاد خاتمی یا دستورالعمل مایكل لدین؟!" در روزنامه کیهان اینگونه نوشته است: 

شخصی به گلایه می گفت؛ هر وقت در محله ما چیزی مفقود می شود، همسایه ها مرا به سرقت متهم می كنند و آنچه را كه مفقود شده از من می خواهند. 

به او گفتند؛ این كه نگرانی ندارد، چاره كار آسان است، برای رفع سوء ظن اجازه بده یك بار خانه ات را جستجو كنند تا از پاكدست بودنت مطمئن شوند و دیگر تو را به دزدی متهم نكنند. شخص گله مند با قیافه ای حق به جانب گفت؛ حق با شماست، اما بخت و اقبال با من نیست، زیرا هر وقت خانه ام را جستجو كرده اند، اشیاء مفقود شده را یافته اند! 

برخی از مدعیان اصلاحات در حالی ارتباط خویش با محافل بیگانه و پیروی از دستورالعمل دشمنان بیرونی را انكار می كنند كه طی چند سال اخیر و مخصوصاً طی شش ماه گذشته تقریباً هیچ یك از اقدامات و مواضع آنها را نمی توان یافت كه دقیقاً برگرفته از دستورالعمل های پیشاپیش اعلام شده و پیشنهاد شده رسانه ها و مقامات آمریكایی نباشد.
 
در این باره طی چند ماه اخیر- و در سال های گذشته نیز- گزارش ها و یادداشت های فراوانی همراه با اسناد و مدارك غیر قابل انكار داشته ایم. و اما تازه ترین اقدام این جریان سیاسی، درخواست رفراندوم برای مقبولیت دولت- بخوانید نظام - است كه طی بیانیه ای از سوی سیدمحمد خاتمی مطرح شد و بلافاصله با استقبال گسترده مقامات و رسانه های آمریكایی، اروپایی و اسرائیلی روبرو شد.
 
قبل از پرداختن به موضوع یادشده، در این خبر دقت كنید؛ چندی قبل، مایكل لدین -MICHAEL LEDEEN- عضو برجسته مؤسسه «آمریكن اینترپرایز» و دستیار ویژه «دونالد رامسفلد» وزیر دفاع اسبق آمریكا و «دیك چنی» معاون جرج بوش، از «رفراندوم درباره مشروعیت جمهوری اسلامی ایران» با عنوان یكی از راه كارهای مؤثر برای مقابله با اقتدار ایران اسلامی یاد كرده بود.
 
لدین در پیشنهاد خود اشاره می كند كه آنچه مهم است، «انجام رفراندوم» نیست زیرا رفراندوم در قوانین ایران گردش كار شناخته شده ای دارد و حتی در صورت انجام، نتیجه آن نیز مورد نظر نیست، چرا كه مردم ایران به نظام حكومتی خود وفادارند. مایكل لدین معتقد است؛ پیشنهاد رفراندوم از یكسو و حمایت رسانه ای غرب از سوی دیگر می تواند مخالفان جمهوری اسلامی ایران را امیدوار كرده و در صحنه نگاه دارد! 

اكنون به پیشنهاد خاتمی كه با بیانیه مشابهی از سوی مجمع روحانیون همراه بود باز می گردیم. 

1- خاتمی می داند كه انجام رفراندوم در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران گردش كار و راه قانونی تعریف شده ای دارد؟ و مطابق اصل 110 قانون اساسی فرمان آن بایستی از جانب رهبری صادر شود و نظارت بر آن مطابق اصل 99 قانون اساسی به عهده شورای نگهبان است. بنابراین وقتی آقای خاتمی در بیانیه خود از انجام رفراندوم- با همان موضوع «مقبولیت»! كه پیش از او مایكل لدین پیشنهاد كرده است- سخن می گوید و خواستار برگزاری آن از سوی نهادی غیر از شورای نگهبان می شود، در عمل و آشكارا قانون اساسی را نقض می كند و باید از او پرسید؛ جنابعالی كه در اولین گام قانون اساسی را زیر پا می گذارید اولاً؛ چگونه ادعای قانون گرایی دارید؟! ثانیاً؛ وقتی قانون اساسی را نفی می كنید چگونه می توان شما را در چارچوب نظام تلقی كرد؟! و ثالثاً؛ با توجه به آن كه می دانید پیشنهادتان قانونی و عملی نیست، آیا غیر از این است كه دقیقاً همان دستورالعمل «مایكل لدین» - بخوانید سازمان سیا- را به دست گرفته اید؟! لطفاً مثل همیشه فحش ندهید، دلیل بیاورید! 

2- خاتمی در بیانیه خود- بخوانید بیانیه مایكل لدین- پیشنهاد كرده است كه رفراندوم مورد نظر وی به جای شورای نگهبان از سوی «یك نهاد بی طرف مثل مجمع تشخیص مصلحت نظام»! صورت پذیرد. كه در این باره باید گفت؛ اگر مقصود خاتمی از مجمع تشخیص مصلحت، ریاست آن یعنی آقای هاشمی رفسنجانی است كه ایشان به وضوح نشان داده اند نه فقط بی طرف نیستند بلكه به شدت از خاتمی و موسوی و دار و دسته آنها حمایت می كنند. به عنوان نمونه، آیا پیشنهادهای ایشان در نماز جمعه اخیر تهران، حتی یك كلمه- تأكید می شود حتی یك كلمه- با بیانیه های فتنه انگیزانه موسوی و خاتمی تفاوت داشت؟! و چنانچه منظور خاتمی شخصیت حقوقی نهاد مجمع تشخیص مصلحت است و نه شخص آقای هاشمی رفسنجانی كه باید گفت وظیفه مجمع، برگزاری رفراندوم نیست و این نیز نشانه دیگری از بی اعتنایی - یا بی اعتقادی- آقای خاتمی به قانون اساسی است. 

از سوی دیگر اگر آقایان اساساً به قانون اساسی اعتقادی نداشته باشند كه در این صورت نمی توانند خواستار ریاست قوه مجریه در كشوری شوند كه قانون اساسی یعنی میثاق ملی آن را قبول ندارند! این تناقض را چگونه توجیه می كنند؟! 

3- خاتمی و یارانش در حالی از انجام رفراندوم سخن می گویند كه نشان داده اند به هیچ یك از فرایندهای قانونی اعتقادی ندارند و انتخابات اخیر را بدون آن كه كمترین دلیل و سندی برای مخدوش بودن آن ارائه كنند، غیر قانونی! دانسته و خواستار ابطال آن شده بودند. بنابراین بر فرض كه رفراندومی برگزار شود به یقین نتیجه آن را نمی پذیرند. چرا؟! نكته اصلی دقیقاً در همین نقطه نهفته است. 

دار و دسته خاتمی كمترین تردیدی ندارند كه پیشنهاد آنها اولاً؛ قانونی نیست، ثانیاً؛ عملی نیست و ثالثاً؛ بر فرض انجام رفراندوم، نتیجه آن برای مدعیان اصلاحات به مراتب از انتخابات دهم شكننده تر خواهد بود. آنها با پیشنهاد رفراندوم بخش دیگری از سناریوی از پیش طراحی شده غرب را برای فتنه انگیزی به صحنه آورده اند و در دورترین افق ذهن خود نیز نه فقط انجام آن را قانونی و عملی نمی دانند، بلكه عدم تحقق آن بخش اصلی این پروژه است چرا كه طراحان بیرونی و دنباله های داخلی آنها به وضوح می دانند تحقق رفراندوم نتیجه ای كاملاً معكوس و متضاد با خواست آنها دارد. 

به بیان دیگر كاربرد اصلی این سناریو داغ كردن تنور تنش است. آرزویی كه دار و دسته خاتمی به آن نخواهند رسید و به یقین از بادی كه به دستور دشمنان می كارند طوفانی سهمگین به پا خواهد شد كه طومار خط جدید نفاق را نیز مانند خط نفاق دهه 60 درهم می پیچد.